Een aantal jaren geleden is de overheid begonnen met het ontwikkelen van xe9xe9n model waarmee bedrijfsgegevens (bijv. de jaarrekening) elektronisch kunnen worden aangeleverd bij o.a. de Belastingdienst, Kamer van Koophandel en banken.
Deze eenduidige manier van rapporteren heeft wereldwijd de naam x93XBRLx94 gekregen.

De achterliggende gedachte van deze ontwikkeling is dat het aanleveren van (actuele) gegevens zo makkelijker en goedkoper zal worden voor ondernemers ? (administratieve) lastenverlichting.

Het is dan ook de bedoeling dat over enkele jaren alle rapportages en belastingaangiften op deze manier worden aangeleverd/ingediend.

Nadat er een tijd overleg is geweest over de precieze vormgeving zijn een aantal grote(re) accountantskantoren begonnen met het toepassen van XBRL.
Als ik de verschillende vakbladen mag geloven werkt XBRL inmiddels naar tevredenheid.
Wellicht is dan nu de tijd gekomen om als klein(er) belastingadvieskantoor xf3xf3k over te stappen op deze nieuwe manier van rapporteren?

Een kleine twee weken geleden was er een actualiteiten/bijscholingsbijeenkomst van het CB (een beroepsorganisatie voor fiscaal adviseurs).
Omdat ik tijdens de voorbereiding van deze bijeenkomst had gelezen dat XBRL als onderwerp op de agenda stond, was het extra interessant.
Het is immers een stuk makkelijker om mee te liften op de kennis en ervaringen van een ander, dan om het wiel zelf uit te vinden. (Bovendien zijn de verschillende beroepsorganisaties voor accountants en fiscaal adviseurs altijd betrokken bij belangrijke ontwikkelingen binnen ons vakgebied.)

De spreker kondigde aan dat hij kort kon zijn over dit onderwerp. (Verbazingwekkend, want het is toch belangrijk?!?) De reden voor deze opmerking kwam al snel tot uitdrukking:

De Belastingdienst (en banken) hadden in hun wijsheid bedacht dat zij alleen cijfers van accountants via XBRL gaan accepteren. (En dus niet van andere adviseurs die in onze branche werkzaam zijn.)
Vanzelfsprekend was ik zeer verbaasd over deze mededeling/dit besluit.

Ten eerste omdat dit standpunt totaal niet aansluit bij de dagelijkse praktijk zoals die al decennia lang in Nederland bestaat. (MKB-ondernemingen hebben doorgaans helemaal geen accountant(sverklaring) nodig en maken vaak gebruik van de diensten van een administratiekantoor of belastingadviseur voor hun boekhouding en/of jaarrekening en belastingaangiften.

Ten tweede omdat de overheid zo de marktwerking verstoort en een monopoliepositie voor accountants crexebert. (De titel accountant is in Nederland wettelijk beschermd en mag alleen gevoerd worden door personen die ingeschreven staan in de registers van het NIVRA (RA) of de NovAA (AA).)

Ten derde: de belastingadviseur en -consulent zijn naar mijn mening vaktechnisch gezien DE personen die fiscale aangiften en -cijfers correct moeten kunnen opstellen omdat zij zich tijdens hun opleiding op dit punt gespecialiseerd hebben. En zij worden nu buiten spel gezet! (Op zijn zachtst gezegd opmerkelijk!)

Ik hoop dat de politiek (het kersverse kabinet?), de Belastingdienst en banken op korte termijn erachter komen wat een wereldvreemde beslissing er genomen is.
Naar mijn mening kan er door een kleine aanpassing van het genomen besluit (makkelijk) worden aangesloten bij de dagelijkse praktijk, de kosten voor het MKB worden beperkt xe8n de invoering van XBRL tot een succes worden gemaakt.

Een aantal jaren gelden hadden we in Nederland last van een enorme stapel onnodige regels.
Het was onwerkbaar en moest anders, zo vonden politici. En een verzekeraar maakte er zelfs een reclamespotje over. (Wie herinnert zich niet het televisiespotje met de paarse, opblaasbare krokodil?)

Deze krokodil werd hxe8t symbool voor overbodige regels.
Verschillende politici buitelden over elkaar heen om ons duidelijk te maken dat zxedj ons van deze paarse krokodillenplaag zouden verlossen.

Inmiddels zijn we een aantal kabinetten verder en is de paarse krokodil uit het politieke taalgebruik verdwenen.

Maar dat wil niet zeggen dat politici in de afgelopen verkiezingsstrijd niet om het hardst schreewden dat x93al die onnodige regeltjesx94 nu eens afgeschaft moesten worden. (En vanzelfsprekend zouden zxedj dat voor ons gaan regelen als ze in de regering kwamen.)

Vanuit mijn gezichtsveld als ondernemer kon ik het afgelopen voorjaar geen ondernemersbijeenkomst bezoeken of ondernemersmagazine open slaan of er stond wel een politicus (al dan niet uit de oppositie) deze x93mantrax94 te reciteren.

Helaas moet ik constateren dat er alleen al op fiscaal terrein nog een hoop te verbeteren valt. Zelfs recente afschaffingen/wijzigingen van fiscale regels leiden tot uitbreidingen van de regels en dan zijn deze soms nog niet eens in werking getreden!

Ik zal twee voorbeelden noemen: het partnerbegrip in de fiscale wetgeving (dit zou xe9xe9n begrip moeten worden, maar nu worden er per belastingsoort toch weer uitzonderingen en aanvullingen bedacht) en de werkkostenregeling (in plaats van loon en een onkostenvergoeding, krijgen we straks loon plus (minimaal) vijf (!) soorten kostenvergoedingen en moeten onkostenbonnen/-facturen tot op regel-/artikelniveau administratief gesplitst worden).

Dit zijn slechts twee voorbeelden waar ik de afgelopen week tegenaan liep. Er zijn er nog veel meer te bedenken….

Vanaf deze plek roep ik het bijna gevormde kabinet dan ook op: leg uw oor te luister bij het MKB (en hun adviseurs die voor deze groep ondernemers handen en voeten moeten geven aan fiscale wetgeving) en verlos Nederland nu eens xe8cht van onnodige regels! 

Binnenkort zijn er weer Tweede Kamer-verkiezingen.
En zoals het altijd gaat in de aanloopperiode naar verkiezingen: politici kondigen allerlei lastenverlichtingen aan. Vaak zijn de aangekondigde lastenverlichtingen bedoeld om kiezers te trekken en zo in de regering te kunnen komen. Even zo vaak proberen de zittende partijen hun verdiensten nog eens voor het voetlicht te brengen: Etaleren doet begeren, zei mijn vader altijd. En ik denk dat hij gelijk had.

Beroepshalve volg ik de nieuwsberichten van het Ministerie van Financixebn.
Sinds het vertrek van Wouter Bos, is Jan Kees de Jager niet meer de staatssecretaris maar de minister van dit departement. (Nu maakt dat voor mijn vakgebied niet uit, want in Nederland is de staatssecretaris van Financixebn degene die vanuit de politiek zorgdraagt voor alle belastingen-gerelateerde zaken.) En nu wil het geval dat Jan Kees een man is van deze tijd: hij twittert (ook tijdens debatten/vergaderingen in de Tweede Kamer) en houdt een weblog bij.
Maar hoe modern hij ook is, hij is en blijft een man: hij wil pronken met x93zijnx94 verdiensten. Nu heeft hij alleen de pech dat er op dit moment weinig te pronken valt: we zitten in een tijd dat lastenverlichtingen niet aan de orde kunnen zijn en dat we andere EU-landen moeten redden van de financixeble ondergang.

Tja, wat doe je dan om toch kiezers aan je te binden? Doorgaans heb je dan twee keuzes: je presenteert sigaren uit eigen doos of je stoft een al bestaande regel af, doet er een strikje om en presenteert het als een cadeautje. Het nadeel van de eerste methode is dat je altijd wel een paar journalisten tegenkomt die snel constateren dat het sigaren uit eigen doos zijn (omdat bijvoorbeeld ter zake kundige personen hen dit influisteren). Bij de tweede methode is dat risico veel kleiner: journalisten zijn zelf vaak onvoldoende deskundig en de ter zake kundigen vinden het de moeite niet waard om te melden dat deze regel al bestond. (Gesteld dat het journaille deze geluiden al wil ventileren, aangezien de nieuwswaarde in xe9xe9n klap tot nul daalt.)
x93Onzex94 minister bedient zich dan ook graag van de tweede methode. De afgelopen maanden heb ik een aantal in het oog springende x93maatregelenx94 gezien, waarbij het de minister gelukt is om de media de loftrompet te laten blazen, terwijl er niets nieuws onder de zon was.
De meest memorabele "maatregel" zal ik hieronder nader belichten.

Het eerste wat me zo te binnen schiet is het bericht uit maart dit jaar over de verruiming van het urencriterium voor de zelfstandigenaftrek: vanaf nu mogen ook de uren die een ondernemer besteedt aan het voeren van zijn administratie, het doen van acquisitie en scholing om bij te blijven op zijn vakgebied meegenomen worden. Diverse media, waaronder ook ondernemers-vakbladen, meldden dit goede nieuws prominent.
Nu is dit gebaar vanzelfsprekend ook erg genereus, ware het niet dat de hiervoor genoemde uren al jaren meetelden en er feitelijk dus niet nieuws onder de zon was. Gelukkig waren er ook enkele belangenorganisaties en Tweede Kamerleden die dit door hadden en de moeite namen om de minister hierover een paar vragen te stellen. Deze haastte zich te melden dat ze feitelijk gezien gelijk hadden, maar dat dit niet bij iedere ondernemer bekend was. Het besluit had dus vooral ook een informerend karakter. Verder had hij de Belastingdienst opdracht gegeven om soepel om te gaan met de beoordeling van deze uren voor de jaren 2009 en 2010. (Oh, het gaat dus om de soepelheid… zeg dat dan meteen!)

De aangifte over 2010 zal pas in 2011 of 2012 worden ingediend, waarna er tot 2017 zonder enig probleem een beoordeling van het urencriterium over 2010 kan plaatsvinden… en nu maar hopen dat de controleurs van de Belastingdienst de soepelheid van 2009 en 2010 tegen die tijd ook nog weten en toepassen…

Veel mensen vragen zich af wie de persoon is achter een stukje tekst dat ze op internet tegenkomen.
Vaak staat er wel een naam bij. Maar dan nog blijft het erg abstract.

Om aan de nieuwsgierigheid tegemoet te komen, is het nu mogelijk om de auteur van dit weblog, Ilona Rudolfs, via internet in een "filmpje" te zien.

De context:
Vanwege het 10-jarige bestaan in 2010 van ons kantoor, Bimati, zijn wij gevraagd om mee te werken aan een aflevering van het ondernemers-programma van Gelre-TV / Graafschap-TV: "Goede Zaken!".
Ilona Rudolfs zit in een thema-uitzending over startende ondernemers en zzp-ers als gast aan tafel namens ons kantoor. (Deze aflevering is uitgezonden op 15 mei 2010.)

Uitzending Goede Zaken! – Gelre-TV – zzp special.

In verkiezingstijd hoor en lees je vaak dat er niet getornd mag worden aan de hypotheekrenteaftrek omdat Jan Modaal anders geen huis meer kan kopen.

Nu zal ik zeker niet ontkennen dat de hypotheekrenteaftrek een leuk extraatje is voor mensen die hun (eerste) eigen huis kopen/gekocht hebben.
Maar ik vraag me vaak af of het echte voordeel wel bij Jan Modaal terecht komt.
De renteaftrek verlaagt immers je inkomen. Hierdoor zit het voordeel altijd in het voor jou hoogste belastingpercentage.
Alleen: hoe hoger je inkomen, hoe hoger dat hoogste percentage is. (En dus ook: hoe meer je van elke euro rente, netto in je handen krijgt van de fiscus.)
Verder hebben mensen met een hoog inkomen vaak een duurder huis gekocht (en ook een hogere hypotheek kunnen afsluiten). Dus het rentebedrag dat zij kunnen aftrekken is ook nog eens hoger.

Als je op het bovenstaande doorredeneert, zou je tot de conclusie kunnen komen dat het meeste geld dat door de fiscus wordt uitbetaald vanwege renteaftrek naar de hoogste inkomens gaat.
Helaas kan je dit pas met zekerheid stellen, als je weet hoeveel mensen er gebruik maken van de hypotheekrenteaftrek en hoe deze groep qua inkomens is samengesteld.

Gelukkig hebben we het CBS nog: die verzamelt dit soort gegevens en publiceert er ook over.
Vanmorgen las ik in een nieuwsbrief voor MKB-adviseurs dat bijna de helft van het voordeel van de renteaftrek naar een kleine groep mensen met een hoog inkomen.
De bovenstaande redenatie blijkt dus te kloppen.

Wat mij betreft is het bovenstaande toch goed om te weten vxf3xf3rdat ik op 9 juni ga stemmen!

(bron:Plein Plus)

De onderwijsvrijstelling in de BTW gaat veranderen in 2010.
Hieronder zullen wij u kort proberen uit te leggen wat er de komende tijd op dit punt in hoofdlijnen gaat veranderen in de wetgeving.

Op dit moment is al het onderwijs dat in Nederland wordt gegeven in het kader van het opleiding voor een beroep vrijgesteld van BTW.
Deze vrijstelling geldt ook voor korte cursussen die gericht zijn op het functioneren van iemand binnen een (toekomstige) werkkring. Hierbij kan worden gedacht aan bijvoorbeeld computercursussen, maar ook aan bijscholing in het kader van bijvoorbeeld Permanente Educatie om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen binnen het vakgebied.

In het Belastingplan 2010 is een wijziging opgenomen over de BTW-vrijstelling voor het kortlopende beroepsonderwijs (ook wel quasi-beroepsonderwijs genoemd).

Per 1 januari 2010 is er alleen nog een BTW-vrijstelling mogelijk voor onderwijs dat wordt gegeven door instellingen die zijn genoemd in de bijlage van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderwijs of zoals bedoeld in de Wet educatie en beroepsonderwijs OF als de instelling is opgenomen in het Register Kort Beroepsonderwijs (RKB).

Er is een groep zelfstandige ondernemers (vaak zzp-ers) die op basis van de expertise van de ondernemer kortlopende cursussen of workshops verzorgd die nu nog onder de onderwijsvrijstelling vallen.
Deze groep ondernemers moet per 1 januari a.s. 19% BTW berekenen over deze cursussen en workshops, omdat zij geen onderwijsinstelling zijn die genoemd wordt in de hiervoor genoemde wetten.

Een oplossing voor dit probleem zou kunnen worden gevonden in het inschrijven bij het RKB.
Helaas is dit register op dit moment (december 2009) nog niet opgericht.
Na protesten vanuit de (belastingadvies)praktijk heeft de Staatssecretaris van Financixebn besloten om de invoering van de wijzigingen in de onderwijsvrijstelling voor de BTW een half jaar uit te stellen.

Ook komt er een overgangsregeling voor contracten die voor 1 juli 2010 zijn gesloten: op deze contracten mogen tot 1 januari 2011 de x93oudex94 BTW-regels worden toegepast.

Slotopmerking:
Van uitstel gaat in dit geval zeker geen afstel komen. Deze wijzigingen hadden namelijk al in 1978 moeten worden ingevoerd (en de Europese Commissie heeft Nederland hiervoor al in gebreke gesteld).
Het lichtpuntje voor de getroffen ondernemers kan wellicht worden gevonden in het feit dat de branche zelf het RKB mag oprichten.
Ons advies is dan ook: neem contact op met uw branchevereniging, zij zijn betrokken bij de oprichting van het RKB en kunnen uw belangen behartigen.

Het bovenstaande stuk is omwille van de leesbaarheid voor u als lezer ontdaan van een aantal details!
Het is belangrijk dat u zich door uw adviseur goed laat voorlichten over wat deze wijzigingen voor u gaan betekenen.

Soms krijg ik een tip van een stukje over belastingen of de Belastingdienst doorgemaild van anderen.
Vandaag werd ik getipt over het volgende stukje: Column S. Oppewal – Containerschip Bela S.

Ter lering ende vermaek, zal ik maar zeggen

Omdat het weer aangiftetijd is (voor de inkomstenbelasting), zijn veel mensen weer bezig met de vraag: hoeveel moet ik betalen of krijg ik terug?
Voor deze mensen is het misschien handig om te weten hoe de inkomstenbelasting-berekening verloopt:

1 – Al je inkomsten in box 1 worden opgeteld (of dit nu winst, loon of iets anders is).
2 – Vervolgens worden eventuele drempels voor aftrekposten berekend.
3 – Van je inkomen worden de aftrekposten afgehaald (rekening houdend met de eventueel berekende drempels).
4 – Over het bedrag wat overblijft wordt berekend wat je aan inkomstenbelasting (en premies volksverzekeringen) zou moeten betalen.
5 – Van het bedrag aan inkomstenbelasting en premies volksverzekeringen worden de heffingskortingen waar je recht op hebt afgetrokken.
6 – Vervolgens worden de eventuele voorheffingen (loonbelasting en dividendbelasting) afgetrokken.
7 – Het saldo hiervan is je nog te betalen belasting. (Bij een negatief bedrag krijg je dit in principe terug.)
8 – Vervolgens kijkt de Belastingdienst of je al een voorlopige aanslag had betaald of een voorlopige teruggave hebt gehad en verrekent deze met de nog te betalen belasting.
9 – En dan kom je uiteindelijk op het bedrag wat je moet bijbetalen of terug krijgt.

Opmerking: aangezien er over winst geen loonbelasting/loonheffing wordt ingehouden, lijkt het voor veel mensen alsof ondernemers geen voordeel hebben van aftrekposten.
Ondernemers hebben het voordeel wel, alleen wordt het belastinggeld gelijk verrekend waardoor de uiteindelijk te betalen belasting lager is.
Ondernemers krijgen dus een lagere aanslag en dus geen teruggave zoals werknemers die vaak krijgen.

Soms duiken er in de pers van die berichtjes op over fiscale rechtspraak die ongetwijfeld een gemengd gevoel oproepen bij velen.
Vanmorgen stuitte ik weer op zo’n berichtje.

In De Telegraaf van vandaag staat dat de rechtbank in Arnhem de Belastingdienst in het ongelijk heeft gesteld bij een procedure tegen een ondernemer die (een deel van?) de kosten van zijn huwelijksfeest als bedrijfskosten had geboekt.
Het argument van de ondernemer was dat zijn huwelijk samenviel met zijn bedrijfsovername van het bedrijf van zijn vader. Om de zakelijke relaties van deze onderneming beter te leren kennen in een ontspannen sfeer had hij hen uitgenodigd op zijn huwelijksfeest.
De Belastingdienst was het hier vanzelfsprekend niet mee eens.
Maar de rechtbank kon zich wel vinden in deze redenatie en stelde de ondernemer in het gelijk.

Nu lijkt het misschien alsof je zomaar elk feestje op kosten van de onderneming kan zetten.
Dit is naar mijn mening wel erg kort door de bocht geredeneerd: iedereen die een beroep zal doen moet wel aannemelijk maken dat de feitelijke omstandigheden van de eigen situatie geheel of nagenoeg geheel overeenkomen met de feiten en omstandigheden waarover de uitspraak gaat.
Met andere woorden: je zult goed beslagen ten ijs moeten komen wil je een privxe9-feestje als bedrijfskosten kunnen opvoeren. (Maar dat doet niets af aan het amusementsgehalte van het krantenberichtje